Nowości

Masowy pochówek Żydów był prawdopodobnie wynikiem przemocy antysemickiej w 1190 roku, badanie ujawnia

W 2004 roku pracownicy budowlani w angielskim mieście Norwich odkryli ludzkie szczątki szkieletowe, które doprowadziły do historycznej tajemnicy – co najmniej 17 ciał na dnie średniowiecznej studni. Korzystając z zapisów archeologicznych, dokumentów historycznych i starożytnego DNA, badacze zidentyfikowali te osoby jako grupę Żydów aszkenazyjskich, którzy mogli paść ofiarą przemocy antysemickiej, która miała miejsce w 1190 roku.

Wyniki badań zostały opublikowane dzisiaj w czasopiśmie Current Biology . Naukowcy byli również w stanie rzucić nowe światło na żydowską historię medycyny w Europie. Reklama

Ludzkie szczątki zostały odkryte podczas budowy centrum handlowego Chapelfield. W 2011 roku dowody DNA wykazały, że co najmniej 5 osób pochodziło ze społeczności żydowskiej, co doprowadziło badaczy do spekulacji, że były to ofiary masowego morderstwa. Nowe badania pomagają potwierdzić ich tożsamość i wskazać, kiedy mogli zostać zabici i pochowani.

„Minęło ponad 12 lat odkąd zaczęliśmy szukać kim są ci ludzie, a technologia w końcu dogoniła nasze ambicje” – mówi genetyk ewolucyjny i autor korespondencyjny Ian Barnes z Natural History Museum w Londynie. „Naszym głównym zadaniem było ustalenie tożsamości tych osobników na poziomie etnicznym”.

W przeciwieństwie do innych masowych miejsc pochówku, gdzie ciała były ułożone w zorganizowany sposób, szkielety z tej studni były dziwnie ułożone i wymieszane, najprawdopodobniej dlatego, że zostały złożone głową do przodu wkrótce po śmierci. Badania archeologiczne odnotowały sześć osób dorosłych i 11 dzieci w tym nietypowym miejscu pochówku. Razem te odkrycia wskazują na masowe ofiary śmiertelne, takie jak głód, choroby lub morderstwa. Datowanie radiowęglowe szczątków umiejscowiło ich śmierć w okolicach końca XII do początku XIII wieku – okresu z dobrze udokumentowanymi wybuchami przemocy antysemickiej w Anglii – co skłoniło badaczy do rozważenia nieuczciwej gry.

Aby poskładać w całość przeszłe życie tych osób, zespół dokopał się do DNA sześciu szkieletów ze studni przy użyciu nowej technologii, która dekoduje miliony fragmentów DNA jednocześnie. Wyniki pokazały, że osoby te były prawie na pewno Żydami aszkenazyjskimi. Wśród nich cztery były blisko spokrewnione, w tym trzy siostry – 5-10 lat, 10-15 lat i młody dorosły. Analiza DNA pozwoliła również określić cechy fizyczne chłopca w wieku od 0 do 3 lat, takie jak niebieskie oczy i rude włosy, przy czym ta ostatnia cecha kojarzy się z historycznymi stereotypami dotyczącymi europejskich Żydów.

Na podstawie szczątków szkieletowych naukowcy zrekonstruowali twarz dorosłego mężczyzny (po lewej) i dziecka (po prawej). Stwierdza, że szczątki zostały złożone między rokiem 1161 a 1216 (z 95% pewnością). Badacze uważają, że najbardziej prawdopodobną datą tego wydarzenia była antysemicka masakra w Norwich w 1190 roku. Zauważają jednak również, że do śmierci mogło dojść w 1174 roku, kiedy to Norwich zostało zaatakowane przez Hugh Bigoda w ramach konfliktu cywilnego, który wybuchł w Anglii w tym samym roku.

Artykuł konkluduje:

Ustalenia te są zgodne z relacjami o atakach antysemickich z 1190 roku, których celem były gospodarstwa domowe. Jest zatem wysoce prawdopodobne, że szczątki z Chapelfield były tymi ofiar zamieszek z 1190 CE, pomimo wyzwań związanych z kojarzeniem stanowisk archeologicznych z konkretnymi wydarzeniami historycznymi.

Ta społeczność żydowska osiedliła się w Norwich za panowania króla Wilhelma I (1066-1087), przybywszy z normańskiego miasta Rouen. Naukowcy zbadali bardziej odległych przodków tej populacji i odkryli, że prawdopodobnie byli kiedyś częścią społeczności żydowskich na Sycylii i w Turcji.

Zmarłe osoby okazały się nosicielami pewnych zaburzeń genetycznych, dla których współczesne populacje Żydów aszkenazyjskich są bardziej zagrożone. Zaburzenia genetyczne, które są szczególnie powszechne w pewnych populacjach, mogą pojawić się podczas wydarzeń związanych z wąskim gardłem, gdzie gwałtowne zmniejszenie populacji może prowadzić do dużych skoków w liczbie osób noszących rzadkie mutacje genetyczne.

Używając symulacji komputerowych, zespół wykazał, że liczba takich mutacji chorobowych w szczątkach była podobna do tego, czego można by się spodziewać, gdyby choroby były wtedy tak powszechne jak teraz u Żydów aszkenazyjskich. Wyniki wskazują na zdarzenie wąskiego gardła, które ukształtowało współczesną populację Żydów aszkenazyjskich przed XII wiekiem, wcześniej niż wcześniejsze przekonania, które datowały to wydarzenie na około 500 do 700 lat temu.

„To było dość zaskakujące, że początkowo niezidentyfikowane szczątki wypełniły lukę historyczną na temat tego, kiedy niektóre społeczności żydowskie po raz pierwszy się uformowały i pochodzenia niektórych zaburzeń genetycznych”, mówi genetyk ewolucyjny i współautor Mark Thomas z University College London. „Nikt wcześniej nie analizował żydowskiego starożytnego DNA z powodu zakazów dotyczących naruszania żydowskich grobów. Nie wiedzieliśmy jednak o tym, dopóki nie przeprowadziliśmy analiz genetycznych”.

Po poznaniu tożsamości szczątków, lokalna społeczność zorganizowała formalny żydowski pochówek dla osobników. Barnes i Thomas mówią, że nadal nie wiedzą, co bezpośrednio spowodowało śmierć 17 osób i jest to zagadka, której starożytne DNA nie może rozwiązać. Jednakże, współpracując z lokalnymi historykami, archeologami i społecznością, badacze zaoferowali nowy wgląd w historyczną przemoc i pochodzenie populacji Żydów aszkenazyjskich.

„Kiedy badasz starożytne DNA ludzi, którzy zmarli setki do tysięcy lat temu, nieczęsto masz okazję pracować w tym samym czasie z żyjącą społecznością” – mówi Barnes. „Praca z tą społecznością nad historią, która jest dla nich tak ważna, była naprawdę satysfakcjonująca”.

„Artykuł, „Genomy ze średniowiecznego masowego pochówku pokazują choroby dziedziczne związane z Aszkenazyjczykami poprzedzające XII wiek”, autorstwa Seliny Brace, Yoan Diekmann, Thomasa Bootha, Ruairidh Macleod, Adriana Timpsona, Will Stephen, Giles Emery, Sophie Cabot, Mark G. Thomas i Ian Barnes, ukazało się w Current Biology

Powiązane artykuły
Nowości

Kanadyjska biblioteka nabywa rzadką średniowieczną książkę skandynawską

Na Uniwersytet Manitoba trafiłorzadkie pierwsze wydanie Runir , seu, Danica literatura antiqvissima…
Przeczytaj całość
Nowości

Nowa wystawa Ryszarda III w The Wallace Collection

W tym miesiącu przypada 10. rocznica odkrycia szczątków Ryszarda III w Leicester. Aby…
Przeczytaj całość
Nowości

Tysiące średniowiecznych obrazów dostępnych za darmo dzięki Muzeum Albertina

Muzeum w Austrii udostępniło do domeny publicznej ponad 150 tysięcy obrazów, w tym wiele…
Przeczytaj całość
Newsletter
Podoba Ci się o czym piszemy?
Zapisz się na newsletter Świata Tajemnic i wszystkie historyczne newsy wlecą od razu na Twoją skrzynkę!