Amerykańskie UFO (#22): Majestic-12 (MJ-12)

Majestic-12-MJ-12-UFO

Majestic-12 (MJ-12 lub MJ-XII) to ściśle tajna organizacja powstała w 1947 roku z rozkazu prezydenta Harry’ego S. Trumana. Głównym zadaniem Majestic-12 było zabezpieczanie i badanie rozbitych UFO pochodzenia pozaziemskiego, opieka nad ewentualnymi istotami żywymi i analizowanie wszystkich innych działań związanych z UFO na terenie USA.  Amerykańskie władze nigdy nie potwierdziły istnienia MJ-12. Uparcie twierdzą, że jest to jedynie wymysł spiskowców i rząd nie posiada informacje jakoby obce cywilizacje odwiedzały Ziemię. Jednak coś musi być na rzeczy…

Prezydentura Trumana
Po II wojnie światowej  rząd Stanów Zjednoczonych stanął przed konieczność opracowania nowych zasad działania wobec obiektów co do których nie ma się pewności skąd pochodzą. W tym czasie  Stany Zjednoczone miały najlepszą gospodarkę, najbardziej zaawansowane technologie, najwyższy standard życia, wywierały największy wpływ i dysponowali najpotężniejszą armią na globie. Możemy sobie tylko wyobrazić jakie zamieszanie i zaniepokojenie, wywołało w amerykańskich elitach odkrycie latającego pojazdu sterowanego przez nieznane nauce istoty. W roku 1947 r. Stany Zjednoczone musiały zmierzyć się z nowym wyzwaniem. Właśnie w tym roku nastąpiła słynna katastrofa UFO w Roswel. W obawie przed kolejnymi incydentami tego typu, parę miesięcy po samej katastrofie, 24 września 1947 r. prezydent Harry Trumana powołał z inicjatywy amerykańskiego inżynier i wynalazcy  Vannevara Busha i ministra obrony Jamesa V Forrestala, organizację MJ-12.  Majestic-12 składała się z grupy 12 osób w skład w której wchodzili między innymi urzędnicy państwowi, pracownicy wywiadu, wysoko wykwalifikowani naukowcy i personel wojskowy.

VannevarBush-UFO-MJ-12

Vannevar Bush 22.1

Najważniejszą osobą w zespole był Vannevar Bush, doradca naukowy prezydenta, badacz MIT-u (Massachusetts Institute of Technology). To on był mózgiem całej operacji. Nazwisko Bush może się wielu wydawać znajome, ale wspomniany  przeze mnie Vannevar Bush nie ma nic wspólnego z prezydencką rodziną Bushów. W latach ’40 ubiegłego wieku był on jednym z najlepszych naukowców. To z jego inicjatywy utworzono w 1943 roku Biuro Badań Naukowych i Rozwoju, które zapoczątkowało projekt „Manhattan„ w ramach którego powstała pierwsza bomba atomowa. Kolejnym etapem w jego karierze było objęcie stanowiska przewodniczącego Połączonej Rady do spraw Badań i Rozwoju.

James-V-Forrestal-ufo-mj-12

James V. Forrestal 22.2

Jednym z ważniejszych członków MJ-12 był Sekretarza Departamentu Marynarki Wojennej James V. Forrestal. W 1947 roku z nominacji prezydenta Harrego S. Truman’a został pierwszym sekretarzem obrony. W 1949 roku jego stan psychiczny uległ drastycznemu pogorszeniu. Krytyka jego polityki ekonomicznej obrony kraju i doniesienia prasowe na temat jego stanu zdrowia doprowadziły w marcu 1949 roku do zakończenia działalności politycznej. W maju tego samego roku, przebywając w szpitalu Marynarki Wojennej w Bethesdzie popełnił samobójstwo.  Miejsce zmarłego Forrestal’a w grupie MJ-12 zajął generał US Army  Walter Bedell Smith.  Walter w okresie od 3 kwietnia 1946 r. do 25 grudnia 1948 r. był ambasadorem USA w ZSRR. Dwa lata później, w październiku objął funkcję dyrektora Centrali Wywiadu, którą sprawował  do lutego 1953.

Lloyd-V-Berkner-ufo-mj-12

Lloyd V. Berkner 22.3

Dr Lloyd V. Berkner, amerykański fizyk i inżynier, członek amerykańskiej Narodowej Akademii Nauk (NAS) i Naukowego Komitetu Doradczego Prezydenta. W 1961 roku Berkner został prezesem Institute of Radio Engineers, od 1964 roku zastępca (Vannevar’a Bush’a) sekretarza Połączonej Rady do spraw Badań i Rozwoju. Pomógł w rozwoju systemów radarowych i nawigacyjnych, które doprowadziły do budowy Distant Early Warning- sieci radarów wykrywających ataki powietrzne, morskie i lądowe ze strony ZSRR. Jednym z bardziej intrygujących rozdziałów w jego historii jest członkostwo w  grupie Robertsona przy Białym Domu  utworzonej przez CIA w 1953 roku, w której  doradzał w sprawach UFO.

Detlev-Bronk-UFO-MJ-12

Detlev Bronk 22.4

Dr Detlev Bronk to bardzo znany fizjolog i biofizyk . W latach 1949/53  był rektorem Johns Hopkins University, a od 1953 do 1968  rektorem The Rockefeller University. Pełnił on funkcję przewodniczącego Narodowej Rady ds. Badań oraz Narodowej Akademii Nauk. Jest twórcą skrótu EBE (Extraterrestrial Biological Entities), określającego biologiczne istoty pochodzenia pozaziemskiego. 14 września 1964 r.  został odznaczony przez prezydenta Lyndona B. Johnsona Prezydenckim Medalem Wolności.

Gordon-Gray-ufo-mj-12

Gordon Gray 22.5

Gordon Gray zastępca sekretarza Departamentu Wojsk Lądowych, urzędnik związany z obroną i bezpieczeństwem narodowym w administracji Harry’ego Trumana i Dwighta Eisenhowera. Od 1951 roku kierował Radą Strategii Psychologicznej CIA z którą był związany od dłuższego czasu jako pracownik wywiadu. W 1976 roku otrzymał nagrodę przyznawaną przez akademie wojskową w West Poin.

Roscoe-Hillenkoetter-hoyt-vandenberg-ufo-mj-12

Hillenkoetter i Vandenberg 22.6

W strukturach MJ-12 były osoby, które nie ukrywały  swojej „wiary” w pozaziemskie pochodzenie UFO. Jedną z takich osób był wiceadmirał Roscoe Henry Hillenkoetter. W czasie II wojny światowej był zastępcą dowódcy pancernika USS „West Virginia”.  Od 1 maja 1947 do 7 października 1951 trzeci dyrektor Centrali Wywiadu (DCI), po przekształceniu pierwszy dyrektor CIA. Był członkiem rady dyrektorów Narodowego Komitetu Badawczego Zjawisk Powietrznych. Publicznie przyznał, że niezidentyfikowane obiekty latające mogą być pochodzenia pozaziemskiego. Był zwolennikiem upublicznienia wszystkich informacji dotyczących latających talerzy. Kolejną osobą przekonaną o pozaziemskim pochodzeniu NOLi i publicznie o tym mówiącą  był gen. Hoyt S. Vandenberg – dyrektor Centrali Wywiadu w latach 1946–1947, od 1948 do 1953 szef sztabu Sił Powietrznych Stanów Zjednoczonych.

Donald-H-Menzel -ufo-mj-12

Donald H. Menzel 22.7

Donald H. Menzel – teoretyk, astronom i astrofizyk. Odkrył właściwości fizyczne słonecznej chromosfery i atmosfery Marsa.  Jest autorem lub współautorem trzech popularnych książek podważających prawdziwość obserwacji UFO. Menzel twierdził, że obserwacje latających talerzy są niczym więcej niż błędnie zidentyfikowanymi naturalnymi zjawiskami, takimi jak gwiazdy, chmury ewentualnie są to samoloty.

Robert-Miller-Montague-ufo-mj-12

Robert M. Montague 22.8

Robert M. Montague – Przewodniczący komisji energii Atomowej w Samdia-Base i dowódca Wojskowego Centrum Broni Specjalnych w tym samym mieście. W czasie incydentu w Roswell pełnił funkcję zastępcy dowódcy Fort Bliss. Wielu znawców tematu twierdzi, że został poinformowany o katastrofie UFO w stanie Nowy Meksyk i pomagał w ukrywaniu dowodów. Jego nazwisko regularnie pojawia się w wielu magazynach ufologicznych, książkach i filmach na całym świecie.

Jerome-Hunsaker-Nathan-Twining-ufo-mj-12

Twining i Hunsaker 22.9

Gen. Nathan F. Twining -  szef sztabu w czasie II wojny światowej,  generał lotnictwa, w latach 1957–1960 przewodniczący kolegium połączonych szefów sztabów. Jerome Hunsaker – inżynier konstrukcji lotniczych, prezes Goodyear Zeppelin Company. Następca Busha w Narodowym Komitecie Doradczym ds. Aeronautyki. Odznaczony między innymi Medalem  Edward Longstreth przez Instytutu Franklina i złotym medalem  Langley przyznanym przez Smithsonian Institution. Zmarł 10 września 1984, był jednyą z najdłużej żyjących osób wymienionych na liście MJ-12.

23 września 1947 głównodowodzący Air Materiel Command, Nathan Twining wysłał do Pentagonu specjalną notatkę w której jednoznacznie stwierdził, że problem latających talerzy jest realny. Następnego dnia, prezydent Trumana wysłał list dotyczący MJ-12 do sekretarza obrony Jamesa Forrestala. W notatce datowanej na 24 września 1947 Truman instruuje Forrestala jak ma postępować z „Operacją Majestic-12″. Niestety w liście brak jakichkolwiek szczegółów czym mogła być operacja Majestic. Co ciekawe, Stanton Friedman, fizyk nuklearny i znany badacz UFO udowodnił, że 24 września jest jedynym dniem między majem a grudniem w którym Truman spotkał się z Busem i Forrestalem.

Prezydentura Eisenhowera
Po 8 długich latach urzędowania Trumana nastąpiła zmiana na fotelu prezydenta i tym samym pojawił się problem co z tajnymi projektami w tym Majestic.  20 stycznia 1953 urząd prezydenta stanów zjednoczonych obejmuje Dwight Eisenhower. Jeszcze na długo przed zaprzysiężeniem, kontradmirał Roscoe Hillenkoetter przygotował specjalnie dla prezydent elekta streszczenie prac MJ-12  z lat 1947-1952.  Eisenhower zapoznawszy się ze szczegółami operacji Majestic 12 nakazał w tajnym protokole wykonawczym NSC 5510, utworzyć stały komitet, zwany większością dwunastu (MJ-12) do nadzorowania i prowadzenia wszelkich ukrytych działań dotyczących UFO. W skład nowej grupy pod przewodnictwem dyrektora CIA, Allana W. Dullesa wchodzili głównie politycy i członkowie towarzystwa JASONA czyli fizycy teoretyczni i „elity” świata  naukowego. Grupa Jasona (The Jason Society/Scholars) została utworzona po II wojnie światowej przez Prezydenta Eisenhowea w celu wyjaśnienia tzw. zjawiska UFO. Do kierownictwa zespołu należeli Zbigniew Brzezinski – przewodniczący Komisji Trójstronnej w latach 1973-1976 i dr Henry Kissinger – przewodniczący działu naukowego. Ich zadaniami było uzyskanie prawdziwego obrazu UFO po uprzednim przeanalizowaniu wszystkich dostępnych dowodów. Z czasem zadań było coraz więcej, a organizacja powiększyła się do 32 osób. Z tych kilkudziesięciu członków wybrano elitarną dwunastkę mającą pełną kontrolę nad całym procesem prac. Członkowie Jason Society otrzymali oznaczenia kodowe J1, J2, J3, ,J4 … J32.

  • Nelson Rockefeller – biznesmen, filantrop, urzędnik i polityk, 41. wiceprezydent USA;
  • John Foster Dulles – amerykański polityk, sekretarz stanu. Człowiek roku 1954 według magazynu Time;
  • sekretarz obrony Charles E. Wilson;
  • Allen Welsh Dulles – dyrektor CIA ;
  • przewodniczący Kolegium Połączonych Szefów Sztabów admirał Arthur W. Radford;
  • dyrektor FBI J. Edgar Hoover oraz  sześciu członków  komitetu wykonawczego Rady Stosunków Zagranicznych zwanego „Wise Men”. Wszyscy oni byli członkami tajnego stowarzyszenia „Jason Society” i komitetu stałego, zwanego większością dwunastu MJ-12.
mj-12-Rockefeller-Dulles-Wilson- Radford-Hoover

6 członków MJ-12 za prezydentury Eisenhowera. Od lewej, góra: J. Edgar Hoover; John Foster Dulles; Arthur W. Radford. Dół: Charles E. Wilson; Nelson Rockefeller; Allen Welsh Dulles

Dokumenty
Jednym z najbardziej intrygujących rzekomych dowodów na istnienie grupy MJ-12 jest  tajny 23 stronicowy dokument opublikowany w 1994 roku przez  doświadczonego badacza UFO i pisarza Dona Berlincra. Anonimowa osoba przesłała  mu rolkę z filmem do wywołania. Dokument na zdjęciach to datowana na kwiecień 1954 instrukcja zatytułowana  „Podręcznik operacyjny grupy specjalnej Majestic 12: pozaziemskie jednostki i technologia, odzyskiwanie i dysponowanie” Dokument zawierał nazwiska, daty, miejsca spotkań i wiele innych szczegółów dzięki którym można było zweryfikować autentyczność dokumentu. Niestety w momencie publikacji, wszystkie osoby wymienione jako członkowie super tajnej grupy MJ-12 już nie żyły. Ostatni członek zmarł na 3 miesiące przed publikacją dokumentu, być może to przypadek, albo celowo czekano aż wszyscy świadkowe nie będą w stanie ustosunkować się do tych rewelacji. Wielu badaczy podważało autentyczność dokumentu ze względu na wzbudzający podjeżdżania skład grupy MJ-12.  Astronom Donald Menzel był zagorzałym przeciwnikiem UFO. Również jako jedyny z członków MJ-12 nie współpracował z amerykańskim wywiadem. W kwietniu 1986 roku Stanton Friedman uzyskał od żony Menzela zgodę na wgląd do dokumentów na jego temat znajdujących się w państwowym archiwum. Okazało się, że przez 30 lat współpracował z CIA, pełnił funkcję doradcy do spraw tajnych w wielu amerykańskich firmach i kontaktował się z innymi członkami MJ-12. Udowodniono również, że w latach 1947-48 rząd finansował jego liczne podróże do nowego Meksyku.

Wracając do dokumentu…, znajdziemy w nim informacje między innymi na temat historii grupy, klasyfikacji, zakresu dziań czy szczegółowych instrukcji. Statki powietrzne podzielono  według czterech grup:

  • eliptyczny lub dysk. Metaliczny pojazdy  jednolitego koloru aluminium. Mają wygląd dwóch mis lub płytkich talerzy połączonych razem. Nie widać żadnych śrub, szwów czy innych złączeń. Urządzenie do lądowania składa się z trzech wydłużanych nóg zakończonych okrągłymi podkładkami lądowniczymi.
  • Kadłub lub kształt cygara. Średnie wymiary statków szacuje się na 609x29m. Nie działają w niższych częściach atmosfery. Dostępnych jest bardzo mało informacji nt. wyników tych  statków, lecz raporty radarowe wykazały osiągi prędkości do 11 265  km/h
  • Owalny lub okrągły kształt. Kształtem przypinając  lodowy rożek, zaokrąglony na szerszym końcu i zwężający się do  punktu na drugim końcu.
  • Skrzydlaty lub trójkątny kształt .Radar wykazuje równoramienny trójkątny zarys. Ze względu na małą ilość obserwacji podejrzewa się, że jest to dość nowy typ statków.
ufo-majestic-12-mj-12-mj12

Jedna ze stron podręcznika Majestic

Żywe organizmy nazywane Pozaziemskimi Jednostkami Biologicznymi (EBEs) podzielona na dwa typy.  Pierwszy rodzaj to jednostki o humanoidalnej budowie ciała.  Z dużej odległości mogą być wzięte za istotę ludzką rasy orientalnej. Są dwunożne,  mają 177cm wzrostu, ich waga to 36-45kg. Głowa nieproporcjonalna i zaokrąglona. Oczy małe, szeroko rozstawione, o kształcie migdałów, z brązowawo-czarnymi tęczówkami i bardzo dużymi źrenicami. Białka tych oczu nie są takie jak u ludzi, lecz mają blado-szary odcień. Uszy są małe i nisko osadzone na czaszce. Nos cienki i długi, austa są szersze niż u ludzi i prawie bez warg. Nie ma widocznych włosów na twarzy i bardzo mało na ciele, które są bardzo drobne i ograniczone do pach i pachwiny. Ciało jest chude i bez widocznego tłuszczu, lecz mięśnie są dobrze rozwinięte. Dłonie są małe, z czterema długimi palcami, lecz bez przeciwstawnego kciuka. Palec zewnętrzny połączony jest w sposób niemal przeciwstawny, nie ma błony pomiędzy palcami tak jak u ludzi. Nogi są lekko lecz zauważalnie wygięte i stopy są nieco rozstawione i proporcjonalnie duże. Drugi typ EBE  jest istotami dwunożnymi o wzroście 1 – 1,25m  i wadze 11-22kg. Czaszka znacznie większa niż u ludzi i wydłużona. Oczy są bardzo duże, skośne. Są czarne bez śladów białka. Nie ma zauważalnej fałdy brwiowej, a czaszka ma delikatny szczyt przebiegający ponad ciemieniem. Nos składa się z dwóch małych szpar osadzonych wysoko nad ustami podobnymi do szpary. Skóra jest blada, fioletowo-szarego koloru, nieco ciemniejsza na plecach. Brak owłosienia. Ręce są proporcjonalnie długie w porównaniu  do nóg i mają trzy długie, zwężające się palce i kciuk,niemal tak długi jak pozostałe palce. Drugi palec jest cieńszy niż pozostałe, lecz nie tak długi jak palec wskazujący. Stopy są małe i wąskie, a cztery palce są połączone membraną.

Podrecznik-Opracyjny-Majestic12-mj12-ufo

Okładka podręcznika operacyjnego grupy specjalnej Majestic 12

mj-12-ufo-operacja-majestic12-Hillenkoettera-Eisenhower

Pierwsza strona dokument na temat operacji Majestic przygotowanego przez kontradmirała Hillenkoettera dla prezydenta Eisenhowera

11 grudnia 1984 r , Jaime Shandera, hollywoodzki producent filmowy i badacz UFO, otrzymał pocztą brązową kopertę. W paczce znajdowała się rolka trzydziestopięciomilimetrowego filmu na którym było 8 stron dokumentu przygotowanego przez kontradmirała Roscoe Hillenkoettera dla prezydenta Eisenhowera (Zobacz dokument). Na pierwszej stronie znajdowała się informacja, że dokument jest „ściśle tajne” do wglądu wyłącznie prezydenta Eisenhowera. Na stronie drugiej zapisano nazwiska 12 amerykańskich naukowców, przedstawicieli sił zbrojnych i oficerów wywiadu.   Trzecia strona zwierała informacje na temat katastrofy w Rosswel z 1947 roku. Tego dnia miał się tam rozbić latający talerz, we wnętrzu którego znajdowały się siała humanoidalnych istot. Truman dowiedziawszy się o wszystkim nakazał Forrestalowi utworzyć specjalną komisję, z zadaniem zbadania sytuacji.

(link do bibliografii)
^Istnienie tajnej grupy MJ-12 nie zostało oficjalnie potwierdzone przez Rząd Stanów Zjednoczonych, a autentyczności dokumentów nie można zweryfikować w oficjalnych źródłach rządowych.

 

Artykuł, który przeczytałeś jest częścią serii wpisów zatytułowanej „Amerykańskie UFO”. Zachęcam do przeczytania pozostałych artykułów z serii. Aby to zrobić wystarczy kliknąć na którąś z poniższych okładek

projekt-project-grudge-uraza Projekt-Blue-Book-ufo Panel-Robertsona-ufo Majestic-12-MJ-12-ufo 4602-Air-Intelligence-Service-Squadron projekt-aquarius-project-ufo-wodnik projekt-snowbird-project-ufo projekt-pounce-project-ufo-alien

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>