Amerykańskie UFO (#26): Projekt Pounce

Projekt-Pounce-ufo-tajne-project

Pounce to nazwa ściśle tajnego projektu odpowiedzialnego za odzyskiwanie i zabezpieczanie wraków rozbitych UFO na terenie USA. Nie ma pewności czy ten rzekomy projekt w ogóle istniał. Większość dokumentów odnoszących się do Punce jest ze źródeł anonimowych, istnieje jednak kilka oficjalnie opublikowanych dokumentów i wypowiedzi wojskowych w których pojawia się określenie Punce. Projekt miał powstać po incydencie w Roswell z 1947 roku i być jednym z pierwszych projektów tego typu. Istnieją również wzmianki, że projekt powstał dopiero w 1968 roku lub 1980 roku. Od 1967/1968 działał jako podprojekt w programie AQUARIUS o nazwie kodowej DIXIE.  Od 1974 roku został przekształcony w oddzielny projekt i jest kontynuowany do dnia dzisiejszego. 

Do projektu Pounce zaangażowano najlepszych z oficerów Sił Powietrznych. Głównym zadaniem personelu Pounce było jak najszybsze dodarcie do miejsca katastrofy UFO, zabezpieczenie obszaru, neutralizacja świadków, usunięcie szczątków i przetransportowanie pojazdu w wyznaczone miejsce. Dodatkowymi zadaniami było śledzenie i przechwytywanie UFO w powietrzu. 19 sierpnia 1994 roku,  płk Steve Wilson, przyznał w wywiadzie przeprowadzonym przez dr Richarda Boylana, że był oficerem operacyjnym w projekcie Pounce. Według jego zapewnień projekt Pounce powstał dopiero w 1980 roku i rzeczywiście polegał na śledzeniu i  jak najszybszym przechwyceniu UFO. Wilson w tym samym wywiadzie przyznaje, że rząd Stanów Zjednoczonych posiada szczątki rozbitych UFO i nawet prowadzi prace nad odtworzeniem technologii obcych i zastawaniu jej w amerykańskich samolotach.  Potwierdza również istnienie tajnej grupy zwanej MJ-12 i jej związku z obcymi. Niestety Steve Wilson nie przekaże żadnych kolejnych informacji, zmarł zaledwie miesiąc po rozmowie z dr Boylanem.

Project-pounce-ufo-alien-F-94C

Jeden z myśliwców F-94C wyposażony w radar i zestaw kamer. 26.1

Pewne jest, że opracowywano lub  nawet wdrażano specjalny plan przechwytywania UFO. Do tego celu wybrano samoloty firmy Lockheed, częściowo ze względu na ich wszechobecności, a częściowo ze względu na ich doskonałą wydajność. Samoloty Lockheed odegrały znaczącą  rolę w wielu kluczowych incydentach z UFO. Latem 1952 roku piloci ścigali UFO nad Waszyngtonem,  we wrześniu 1951 roku doszło do tak zwanego pościgu za UFO w Fort Monmouth  czy incydent Walesville z 1954 roku.  Kapitan Edward Ruppelt, dowódca oficjalnie odtajnionego projektu Blue Book twierdzi, że w 1952 roku z powodu licznych obserwacji UFO nad bazami w stanie Nowy Meksyk, zaproponowano przekształcenie do zadań specjalnych związanych z UFO kilku najnowszych myśliwców Lockheed F-94C  „Starfire”. Samoloty wyposażono w kamery, miały być gotowe do startu w każdej chwili przez 24 godzin na dobę, 7 dni w tygodniu. Całe przedsięwzięcie nazwano operacją Pounce i oczekiwano, że w ciągu kilku najbliższych tygodni uda się zdobyć wiarygodne zdjęcie jednego z NOLi. Lockheed F-94 Starfire był pierwszym amerykańskim myśliwcem przechwytującym używanym we wszystkich warunkach atmosferycznych, także w nocy. Według, projekt Pounce nie miał związku z odnajdywaniem miejsc katastrof UFO i nie można doszukiwać się związku pomiędzy Pounce a mitycznym MJ-12.  Kolejną osobą potwierdzającą tę historię jest  płk Methaney z 4 dywizjonu  obrony powietrznej  w Albuquerque. Stworzył szczegółowy plan przekształcenia jednego z dywizjonów w jednotę specjalizującą się w przechwytywaniu UFO. Swój plan wysłał do Centrum Obrony Przeciwlotniczej  na zachodzie i Dowództwa Obrony Przeciwlotniczej. Niestety plan Płk Methaney został odrzucony ze względu na brak dostępnych samolotów.

Gdyby nie z pozoru mało znaczące  wzmianki o projekcie Pounce w dokumentach z Panelu Robertsona, moglibyśmy nigdy nie dowiedzieć się o jego istnemu.  Dużo też zawdzięczamy pomyłce urzędników, którzy dopuścili do opublikowania dokumentów związanych z Pounce.  Panel Robertsona to tajne spotkanie komisji do spraw UFO zorganizowane w Pentagonie w dniach 14-17 stycznia 1953 roku. Panel Robertsona przesłuchał wielu wojskowy świadków i przeanalizował kilka filmów UFO. Obecnie wszystkie dokumenty na temat tego panelu zostały oficjalnie odtajnione, a rząd USA potwierdził zorganizowanie takiej komisji. Nie wiem czy przez pomyłkę czy świadomie, na jednej z kilku tysięcy stron sprawozdań z panelu Robertsona znalazła się krótka wzmianka na temat projektu Pounce. Na liście przeanalizowanych i dostarczonych dokumentów widniała  informacja o przekazaniu materiałów na temat śledztw dotyczących UFO przez bazę Kirtland dopisując w nawiasie „projekt Pounce”. W czasach sporządzania sprawdzania panel był ściśle tajny, jednak kilkadziesiąt lat później uznano, że komisja Robertsoan nie wnosi żadnych nieznanych już informacji na temat UFO i można wszystko odtajnić. Nie do końca, bo tym samym potwierdzono istnienie projektu Pounce!, który jak zapewniają do dnia dzisiejszego nigdy nie istniał!

Jedna ze stron odtajnionego dokumentu z panelu Robsertsona. “SCIENTIFIC ADVISORY PANEL ON UNIDENTIFIED FLYING OBJECTS 14 - 17 January 1953. Pod numerem 6 dodano zapis "Project POUNCE"

Jednym z pierwszych który natknął się na tą wzmiankę był brytyjski badacz UFO Julian J. A. Hennessey. Aby dowiedzieć się czegoś więcej napisał list do dowódcy bazy Kirtland, w którym prosi o jakiekolwiek informacje na temat prowadzonych badań UFO na terenie bazy w tym projektu Pounce. W odpowiedzi, Jasper A. Westbrook, zastępca dowódcy, poinformował, że nie odnalazł w archiwum żadnych dokumentów potwierdzających istnienie projektu o nazwie Pounce. Zalecił aby w tej sprawie skontaktował się z sekretarzem Sił Powietrznych.

Pounce-projekt-tajny-kosmici

Korespondencja pomiędzy J.J.A Hennessey'em, a zastępcą dowódcy w bazie Kirtland. Hennessey prosi o udzielenie informacji na temat projektu Pounce.

Project-pounce-ufo

Korespondencja pomiędzy J.J.A Hennessey'em, a zastępcą dowódcy w bazie Kirtland. Jasper A. Westbrook zaprzecza by w swoich archiwach mieli jakiekolwiek dokumenty na temat projektu Pounce.

Project-pounce-ufo

Okładka dokumentu “RUISE MISSILES FOR THE U. S. NAVY: AN EXEMPLAR OF INNOVATION IN A MILITARY” Treści zawarte w dokumencie nie mogą być traktowane jako oficjalne stanowisko marynarki wojennej Stanów Zjednoczonych.

Innym śladem na temat projektu Pounce na jaki udało mi się natrafić jest pewien dokument niezwiązany z UFO. Nie związany z pozoru, ponieważ oficjalnie mowa w nim o pracach nad nowymi pociskami manewrującymi, problem w tym, że pada w nim dwukrotnie określenie „projekt Pounce”. W ramach tego projektu dwóch mężczyzn, Cusk i Carbonero niepostrzeżenie mieli wybrać się na wyspy hawajskie by przeprowadzić tam testy nowych rakiet. Nigdy nie stosuje się tej samej nazwy w odniesieniu do dwóch różnych projektów. Gdyby do takiej sytuacji doszło stwarzałoby to bardzo duże prawdopodobieństwo uzyskania tajnych informacji przez osoby nieupoważnione. Wojsko brało pod uwagę, że UFO, a w szczególności tak zwane „zielone kule” są w rzeczywistości nowa bronią Związku Radzieckiego, rakietami lub jakiegoś rodzaju urządzeniami szpiegującymi. W raportach często pojawiało się porównanie do rakiet.

tajne-projekty-usa-pounce-ufo-kosmici

Jedna ze stron dokumentu “RUISE MISSILES FOR THE U. S. NAVY: AN EXEMPLAR OF INNOVATION IN A MILITARY". Dwukrotnie pojawia się w nim określenie "Project Pounce". Z informacji zawartych w raporcie nie można stwierdzić, czy projekt o którym mowa w dokumencie dotyczył UFO.

 

Projekt Pluton
Projekt Pluton został utworzony w 1947 roku zaraz po incydencie w Roswell. Zadaniem projektu była ocena i analiza wszystkich informacji na temat UFO i technologii pochodzenia pozaziemskiego. Technologia ta miał być zdobywana z rozbitych lub zestrzelonych  UFO. Personel projketu Pluton w celu zachowania wszystkich informacji  w tajemnicy otrzymał zgodę na użycie siły. Ze względu na liczne podobieństwa projekt Pluton często jest porównywany do Pounce.

Projekt Galileo
Galileo to nazwa tajnego projektu odzyskiwania, zabezpieczania i transportu rozbitych UFO. Większość źródeł odnosi się do projektu „Blue Fly”. Według Boba Lazara, byłego pracownika Strefy 51, w 1988 roku  został on przydzielony do prac przy projekcie Pounce, odpowiedzialnego za badanie pozaziemskich statków. Według dziennikarza Miltona W. „Bill” Cooper’a, projekt Galileo był częścią programu Pounce.

Projekt Garnet
Celem projektu Garnet było sprawowanie kontroli nad wszystkimi informacjami i dokumentami dotyczącymi obserwacji UFO i obecności kosmitów na Ziemi. Inne źródła podają, że prócz funkcji kontrolnej zakres działań obejmował również zbieranie i przetwarzanie wszelkich informacji na temat działań obcych nie tylko na terenie kraju. ale i zagranicą. Głównym zwolennikiem tych teorii był Milton William Cooper. Z informacji znalezionych w internecie można przeczytać, że w latach ’90 opublikowano dokument według którego celem projektu Garnet było zbadanie wpływu istot pozaziemskich na proces ewolucji człowieka. Niestety nie udało mi się odnaleźć wspomnianego dokumentu.

^Istnienie projektu Pounce nie zostało potwierdzone przez rząd Stanów Zjednoczonych, a autentyczności większości dokumentów nie można zweryfikować w oficjalnych źródłach rządowych z wyjątkiem kilku oficjalnie odtajnionych (sprawozdanie Panelu Robertsona).
^Istnienie projektów Garnet, Pluton i Galileo  nie zostało potwierdzone przez rząd Stanów Zjednoczonych, a autentyczności dokumentów nie można zweryfikować w oficjalnych źródłach rządowych.

 

Artykuł, który przeczytałeś jest częścią serii wpisów zatytułowanej „Amerykańskie UFO”. Zachęcam do przeczytania pozostałych artykułów z serii. Aby to zrobić wystarczy kliknąć na którąś z poniższych okładek

 

4602-Air-Intelligence-Service-Squadron projekt-aquarius-project-ufo-wodnik projekt-snowbird-project-ufo projekt-pounce-project-ufo-alien ufo-project-sigma-projekt-ufo-alien-kosmici

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>