Amerykańskie UFO (#23): 4602 Dywizjon Wywiadu Sił Powietrznych

4606-Air-Intelligence-Service-Squadron–AISS-ufo

Wydaje się, że w sprawie wyjaśnienia obserwacji UFO przez amerykański rząd, najważniejszą rolę odegrał projekt Blue Book. Może dlatego, że trwał najdłużej, przebadał największą liczbę spraw i jest o nim najgłośniej. Dla  Dowództwa Sił Zbrojnych może i był przez jakiś czas ważny, ale ich działania drastycznie zmniejszyły jego szanse wyjaśnienia pochodzenia UFO. Podejrzewam, ze miało kto czytający ten artykuł słyszał o pewnym tajemniczym dywizjonie, który odgrywał znacznie ważniejszą  rolę niż doskonale znany projekt Blue Book.

Pierwszy Dywizjonów Wywiadu Sił Powietrznych z  numerem 7001  powstała w listopadzie 1948 roku w Europie. Składa się w większości z językoznawców, którzy służyli jako tłumacze i śledczy, których zadaniem było gromadzenie danych wywiadowczych od byłych oficerów wroga, ludności cywilnej i urzędników z krajów okupowanych. Na terenie Korei Południowej utworzono 6004 dywizjon AISS. Jego najgłośniejszymi osiągnięciami było przejęcie czołgu T-34 i szczątków zestrzelonych samolotów MiG-15. W granicach Stanów Zjednoczonych działał między innymi 5004 dywizjon Wywiadu Sił Powietrznych z bazą na Alasce. Ich zadaniem było prowadzenie wywiadu elektronicznego i fotografowanie radzieckich samolotów i statków. Przeszukując brzegi udało im się odnaleźć tysiące szczątków pochodzących z rozbitych radzieckich maszyn. Każdy z oficerów AISS został przeszkolony w prowadzeniu śledztw, w dziedzinie kontrwywiadu, technik przetrwania i posiadał co najmniej jedną specjalizację techniczną. Większość oficerów biegle posługiwała się językiem rosyjskim i wybranymi innymi językami słowiańskimi wraz z ich historią i kulturą. Wyszkolenie i doświadczenie oficerów AISS idealnie nadawało się do zaangażowania ich w poszukiwania odpowiedzi czym jest UFO. Aby w pełni poznać całokształt badań nad UFO przez amerykański rząd koniecznie trzeba zrozumieć jakie znaczenie miał najważniejszy dla nas 4602 Dywizjonów Wywiadu Sił Powietrznych (4602d Air Intelligence Service Squadron –AISS). Mała liczba pracowników i dużo spraw to w skrócie projekt Blue Book. Jak nie trudno się domyślić gwałtownie wzrastająca liczba obserwacji doprowadziła do sytuacji kiedy to personel projektu Blue Book nie nadążał z wyjaśnianiem incydentów.  Ze względu na limity w finansowaniu projektu Blue Book nie wchodziło w grę powiększanie budżetu co pozwoliłoby na zatrudnienie dodatkowych ludzi. Dyrektor Air Intelligence zasugerował, że projektowi Blue Book potrzebna jest „pomoc” w badaniu spraw dotyczących UFO. 28 sierpnia 1953 roku Dowództwo Sił Zbrojnych wydaje dyrektywę AFR-200-2 w której zaleca się Dowództwu Obrony Powietrznej wyjaśnienie pochodzenia UFO, stwierdzenia czy stanowi zagrożenie dla kraju, a także wykorzystać w jak najlepszy sposób zebrane dane naukowe i techniczne. Dyrektywa AFR-200-2 została zmieniona 2 listopada 1953 roku (200-2A)  i obowiązywała jeszcze przez około dziewięć miesięcy, po tym czasie Siły zbrojne wydały nowy dokument aktualizujący.    12 sierpnia 1954 roku Dowództwo Sił Zbrojnych w kolejnym rozporządzeniu 200-2 dotyczącym katastrof UFO nakazuje Dowództwu Obrony Powietrznej rozpoczęcie badań terenowych, mających ustalić pochodzenie NOLi. Dokument w jasny sposób definiował czym jest niezidentyfikowany obiekt latający –UFOB bo takiego skrótu używano w rozporządzeniu. UFOB odnosi się do każdego obiektu latającego, którego charakterystyka aerodynamiczna i lotu, wydajności lub nietypowe cechy, nie może zostać przypisana do jakiekolwiek znanego obiektu latającego: samolotu, balonu, rakiety itp.

4602-AISS-Dywizjon-Wywiadu-Sil-Powietrznych-ufo

Dyrektywa AFR-200-2, wersja z 12 sierpnia 1954 roku dostępna w archiwach i opublikowana w encyklopediach wikipedia/wikisource . Na czerwono zaznaczono fragment odnoszący się do 4602d Air Intelligence Service Squadron. Jeden z nielicznych autentycznych dokumentów potwierdzający zaangażowanie 4602AISS w sprawę latających talerzy.

 

3 stycznia 1953 roku Dowództwo Sił Powietrznych uznało, że do tego celów idealnie nada się któryś z dywizjonów Wywiadu Sił Powietrznych. Do badania obserwacji UFO skierowano dwie dodatkowe jednostki, 4602 Dywizjon Wywiadu Sił Powietrznych w kontynentalnej części Stanów Zjednoczonych i 5008 dywizjon Wywiadu Sił Powietrznych w Europie. O dywizjonie 4602  słyszało bardzo mało osób, a odgrywał bardzo ważną rolę w procesie wyjaśniania fenomenu UFO. Podobnie jak inne dywizjony Wywiadu Sił Powietrznych oficjalnym zadaniem 4602 AISS było szybie przechwytywanie i analiza rozbitych szczątków wrogich samolotów, ale od innych podobnych dywizjonów wyróżniał się tajnym zadaniem. Wszystkie raporty zanim trafiły do centrali Blue Book przechodziły przez ręce specjalistów z 4602. Wszystkim sprawą wrażliwym mogącym wpływać na bezpieczeństwo narodowe podwyższano poziom klasyfikacji i zatrzymywano do wyjaśnienia przez 4602. Dlatego wiele ciekawych spraw nigdy nawet nie otarło się o projekt Blue Book, którego rola zmnijszyła się do wyjaśniania błahych spraw i wydawania komunikatów prasowych. Przez krótki okres dywizjon miał swoją siedzibę w Ent Air Force Base, później został przeniesieni do  Fort Belvoir. Z informacji jakie pojawiają się na temat 4602 dywizjonu AISS można przypuszczać, że był on zaangażowany w:

  • prowadzenie programu badającego obserwacje niezidentyfikowanych obiektów latających na terenie Stanów Zjednoczonych
  • projekt Moondus
  • projekt Blue Fly

Dość ciekawe jest to, że Ruppelt (szef projektu Blue Book) kilka dni po zakończeniu panelu Robertsona 24 stycznia 1953 roku odbył podróż na jednogodzinne spotkanie do siedziby 4602 w Ent Air Force Base w pobliżu Colorado Springs. Ruppelt niejednokrotnie prosił o dotykowych ludzi do pomocy przy projekcie Blue Book i ucieszył się z powstania nowej jednostki terenowej, licząc na to, że może uda się nawiązać współpracę. Ruppelt nawiązał kontakt z generałem Walnem Burgessem (ADC’s Director of Intelligence) i poinformował go o  brakach personalnych w projekcie Blue Book. Generał  Burgess opowiedział o nowym dywizjonie 4602 AISS do spraw UFO i dodał, że być może mu pomoże. Ruppelt po rozmowie z generałem Burgess nie wiązał dużych nadziei. Podejrzewał, że wszystko ograniczy się do mało znaczącej wymiany listów. Z upływem kolejnych dni omawiany problem wydawał się zapomniany. Ruppelt ponownie udał się do Colorado Springs by spotkać się z  pułkownikiem Whitem z 4602 i przedyskutować współpracę. 5 marca 1953 roku, Walne Burgess wysłała notatkę „Utilization of 4602nd AISS Personnel in Project Blue Book Field Investigations”  do Dowództwa Obrony Przeciwlotniczej i dyrektora wywiadu w Ent AFB. W dokumencie zasugerował aby personel dywizjonu 4602 otrzymał uprawnienia pozwalające  na przesłuchiwanie świadków obserwacji UFO. Kilka tygodni później władze rządowe i wojskowe wyraziły zgodę na propozycję Burgessa.

4602-Air-Intelligence-Service-Squadron-ufo

Notatka Burgessa z 5 marca 1953 roku, wysłana do Dowództwa Obrony Przeciwlotniczej i dyrektora wywiadu w Ent AFB.

Dokument ze śledztwa w jednej ze spraw. Akta 1006 AISS dotyczę obserwacji z 23 listopada 1957 roku. (Kliknij na zdjęcie aby powiększyć)

W połowie 1957 roku, 4602 AISS zostaje rozwiązany, a wszystkie uprawnienia śledcze w sprawach UFO zostają przekazane 1006 Dywizjonowi Wywiadu Sił Powietrznych. Nowy 1006 AISS natychmiast napotkał poważne problemy. W ciągu kilku miesięcy od przekazania uprawnień śledczych do dywizjonu 1006, Siły Powietrzne zmniejszone środki przeznaczone na badania UFO, co w efekcie osłabiło efektywność przeprowadzanych śledztw. Siły Powietrzne ograniczały również uprawnienia i obowiązki.  Od teraz badania miały być przeprowadzane wyłącznie na wniosek dowódcy ATIC lub dyrektora wywiadu w Waszyngtonie. 1006 istniał do lipca 1959 roku kiedy to zmieniono jego nazwę na  1127th USAF Field Activities Group (później 7602th USAF Field Activities Group).  Jego nazwę zmieniano jeszcze kilka razy, ostatnią znaną jest 696th Air Intelligence Group z siedzibą w Fort Belvoir, Virginia.

UFO-4602-Air Intelligence-Service-Squadron-1006

Odpowiedź generała Watson'a na list generała Charles'a D. Dougher'a. W dokumencie omawiane są pewne kompilacje wynikające z "przeniesienia" zadań z 4602 AISS do 1006 AISS. Zmniejszenie liczby jednostek terenowych i personelu uniemożliwiało przekazanie dodatkowych obowiązków do 1006 Dywizjonu Wywiadu Sił Powietrznych.

W 1986 roku w magazynie Just Cause opublikowano artykuł na temat projektu Księżycowy Pył. Robert Todd powoływał się w nim na dokument „ AFCIN-1E- O” z 3 listopada 1961. Nie jest to skan oryginalnego dokumentu, a jedynie treść tekstowa(Kliknij na zdjęcie aby powiększyć)

Projekt Moondust & Bluefly
Jak już wcześniej wspomniałem,  4602 AISS był zaangażowany w trzy różne projekty dotyczące UFO. Jednym z nich był  Moondust (Księżycowy Pył) – projekt obejmujący badanie i planowanie działań dotyczących obcych technologii w tym tych pochodzenia pozaziemskiego. Głównym zadaniem było pozyskiwanie i odzyskiwanie ciał obcych form życia i szczątków rozbitych UFO. Na temat projektu Księżycowy Pył trudno jest znaleźć jakieś szczegółowe dane, do nie dawna nie było o nim nawet informacji na angielskojęzycznej Wikipedii, a wspominało o nim kilka książek i czasopism.  Według sceptyków istnienia cywilizacji pozaziemskich, w ramach projektu Księżycowy Pył miano zajmować się odzyskiwaniem szczątków  z rozbitych radzieckich samolotów lub też kosmicznych śmieci. Nie ma dokładnych danych od kiedy działał projekt Moondust, na podstawie różnych dokumentów przyjmuje się, że start projektu nastąpił w 1953 roku. Problem w tym, że Związek Radziecki wystrzelił swojego pierwszego sztucznego satelitę w 1957 roku, więc co amerykanie mieliby odzyskiwać wcześniej… ? Bluefly to nazwa podprojektu prowadzonego w ramach Moondust. Bluefly miała za zadanie natychmiastowego przechwytywania rozbitych pojazdów „nie amerykańskich”. Dziennikarz radiowy Milton William Cooper często wspominał o bardzo podobnym programie pod nazwą projekt Pounce.

(link do bibliografii)
^Istnienie 4602 Dywizjonu Wywiadu Sił Powietrznych zostało oficjalnie potwierdzone przez rząd Stanów Zjednoczonych, a część dokumentów odtajniona.
^Istnienie projektów Moondust i Bluefly nie zostało potwierdzone przez rząd Stanów Zjednoczonych, a autentyczności dokumentów nie można zweryfikować w oficjalnych źródłach rządowych.

Artykuł, który przeczytałeś jest częścią serii wpisów zatytułowanej „Amerykańskie UFO”. Zachęcam do przeczytania pozostałych artykułów z serii. Aby to zrobić wystarczy kliknąć na którąś z poniższych okładek

 

Projekt-Blue-Book-ufo Panel-Robertsona-ufo Majestic-12-MJ-12-ufo 4602-Air-Intelligence-Service-Squadron projekt-aquarius-project-ufo-wodnik projekt-snowbird-project-ufo projekt-pounce-project-ufo-alien ufo-project-sigma-projekt-ufo-alien-kosmici

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>